Mutluluk Okulu Felsefesi

mutluluga_dair_img (1)

Biz şu yaşam felsefesine inanıyoruz:

Hepimiz büyük bir borçla doğuyoruz. Bu borç, mutlu olmayı öğrenmektir.

Yaptıklarımızla şu anda ve doğacak sonuçlarla gelecekte, kendimize zarar vermeyeceğiz.

Yaptıklarımızla şu anda ve doğacak sonuçlarla gelecekte, bir başkasına zarar vermeyeceğiz.

Bunun dışında her şeyi deneyecek, dünyanın bütün nimetlerini tatmaya çalışacağız.

Her canlı, yaşama arzusuyla programlanmış olarak doğar; yumurtadan çıktıktan sonra denize doğru koşuşturan minik deniz kaplumbağalarını; doğumdan sonra, annelerinin keselerine tırmanmaya çalışan kanguru yavrularını; yaşamdan kopmamak için betonun içinden bile bir yolunu bulup filizlenen bitkileri düşünün… Hepsinin programı aynı: hayatta kalmak…

Peki nasıl oluyor da birçok insan, olağanüstü bir travma ile karşılaşmasa bile yaşama arzusunu kaybediyor; doğal programının dışına çıkıyor?

Tek cevabı var: Mutlu olmayı erken yaşlarda öğrenememek!

Bir türlü ortak bir tarifte birleşilemeyen, kişiden kişiye, algıdan algıya değişen, resmi çizilemeyen “mutluluk” kavramı için çok basit bir tarif var aslında.

Nedir mutluluk? İnsan mutlu olup olmadığını nasıl anlar?

Çok kolay! Saatinize bakın!

Eğer, o anın, o saniyelerin, geçmesini istemiyor, saat yavaş ilerlesin, zaman dursun diyorsanız, mutlusunuz; yok eğer, saat çabuk ilerlesin, zaman bir an önce geçsin, diyorsanız, mutsuzsunuz…

Gelin siz de bizimle anın kıymetini deneyimleyin ve mutluluğu seçin….


FELSEFEMİZİN TEMELİ: “TÜMSELMUTÇULUK”

Mutluluk Ahlakı olarak anılan “eudaimonisme” (mutçuluk) hayatın anlamının mutluluktan geldiğini ve mutluluk arzusunun insan davranışlarını yönlendirdiğini savunan en eski felsefi akım, öğretidir.  Mutçuluğun; hazcılık, bireyselmutçuluk, toplumsalmutçuluk gibi farklı türleri vardır:

  • Hazcılık, bedensel ve duygusal hazlara dayalı mutçuluk biçimidir. “Hedoniste” terimi de sürekli haz kovalayan kişiler için kullanılagelmektedir.
  • Bireyselmutçuluk, kişinin mutluluğuna dayalı mutçuluk biçimidir.
  • Toplumsalmutçuluk, toplumdaki mutluluğa dayalı mutçuluk biçimidir. Toplumsalmutçuluk, mümkün olan en fazla kişinin mutluluğunu ve iyiliğini temsil ettiği için yararcılık (utilitarizm) ile de bağdaştırılır.

Dr. Ebru Nurluoğlu ise “Kendinden Kaçarken Yakaladım Seni / Mutluluk Kılavuzu” adlı kitabı ile, mutçuluk alanında yeni bir kategori açtı Adını da, “ben-sen-o mutçuluk”, yani “tümselmutçuluk” koydu. Yani bireylerin kendi mutluluklarını hedeflerken, aynı zamanda başkalarının mutluluğu için de yapabilecekleri şeyleri yapmalarına işaret eden mutluluk. Başka bir ifadeyle, “tümselmutçuluk”; bireyin kendi mutluluğundan minimum feragat ederek başkalarının mutluluğu için maksimum yapabileceği katkıya dair farkındalık, niyet ve odak getirmesi demek. Tümselmutçuluk, aynı zamanda bireyin eylemlerine başkalarını da dikkate alarak adım atmasıdır. Bu mutluluk tanımı, kendi mutluluğu ile çevresindekilerin mutluluğunun örtüşebileceği yerlere odaklanan zihniyeti oluşturuyor. Bu zihniyetin en belirgin özelliği bireyselmutçuluktaki bencillik tehlikesi ile toplumsalmutçuluktaki kişinin çevresi için kendini kayıtsız şartsız feda etme riskini dışlamasıdır.